&&&چه فكر مي‌كرديم و چه شد؟ و به قول شاعر:

زد يقين قوطه به تحقيق و شك آمد بيرون

سوخت قنوس و از آن تك تكك آمد بيرون

پهلوان دود شد و حلقه نقالي ماند

رود از دره ديگر رفت، پل خالي ماند

ما را باش كه فكر مي‌كرديم با افشاگريها و سخن رانيهاي صريحي كه حضرت آقا در مورد انگليس مي‌كنند، تا قطع رابطه با اين كشور استعمارگر و پليد يك قدم بيشتر نمانده و آن هم نيازمند يك رئيس جمهور مكتبي است تا قاطعانه... آه كه چه فكر مي‌كرديم و چه شد؟!

امروز همان رئيس جمهور مكتبي صحبت از مذاكره و رابطه و دفتر حافظ منافع آمريكا(!) مي‌كند!  البته مي‌دانيم كه اين بحث هيچ دخلي و شباهتي به مذاكره پيرامون مسائل داخلي عراق ندارد، بلكه بحث مستقيما سر ايران خواهد بود. از رهبري نيز نمي‌توان خرج كرد چنانچه خود ايشان هم بارها فرموده‌اند كه نظراتشان را صريحا به مردم اعلام مي‌دارند.

امروز مذاكره، فردا دفتر حافظ منافع، پس فردا رابطه و سفارت آمريكا و دوباره روز از نو روزي از نو! (خر بيار باقالي بار كن). آقا سعيد هم خوشحال است كه رفته براي مذاكره. البته قبل از رفتن فرمودند «كه براي ما فرقي نمي‌كند كه طرف مذاكره كننده چه كسي باشد مهم اين است كه حرفهاي ما را بپذيرند و ...» آيا واقعا روابط ديپلماتيك با كشورهايي مثل آمريكا به اين آساني بوده و ما نمي دانستيم؟! البته بنده لايق نظر دادن نيستم، اما از آنجا كه يكي از آن كابينه هفتاد ميليوني هستم، نظر منفي خود را با هرگونه مذاكره اعلام مي‌كنم!!! (شما هم بخنديد)

«اى الهى كه(اين رابطه) به خطر بيفتد! ما روابط با امريكا را مى‏خواهيم چه بكنيم. روابط ما با امريكا روابط يك مظلوم با يك ظالم است؛ روابط يك غارت شده با يك غارتگر است. ما مى‏خواهيم چه كنيم.»( صحيفه امام، ج‏7، ص: 357)

راستي! به نظر شما آمريكا چه منافي مي‌تواند در ايران داشته باشد كه حالا بخواهد از آن حفاظت كند؟ آمريكايي كه هنوز هم كه هنوز است سنايش هر ساله به طور علني ميلياردها دلار براي سرنگوني «رژيم ملاها» بودجه تصويب مي‌كند، چطور مي‌تواند حتي اسم مذاكره با ايران را به زبان بياورد؟ جمله خنده دارتر اينكه «البته ما در  حال بررسي هستيم!» فقط اين را مي‌توانم بگويم كه فضا بسيار غبار آلود است و لذا نمي‌توان فاش سخن گفت، اما اين را بگويم كه اگر اين بحث در زمان «ممّد خاتمي» ايجاد مي‌شد بچه حزب اللهي ها كاخ گلستان را بر سرش خراب مي‌كردند!(در لفافه سخن گفتن چقدر سخت است!)

&&& برويم سر بحث برادر طلبه مان جهانشاهي. هنوز در زندان آب خنك مي‌نوشد! آن هم به جرم تشويش اذهان عمومي، به خطر انداختن امنيت ملي و عملكرد مخالف با شان روحانيت! دو مورد اولي به جهنم، اما اين مورد آخر تا «هم فيها خالدون» را مي‌سوزاند. اين راي از طرف چه كساني صادر شده؟! راستي امام (ره) يك عمر با كدام آخوند و با چه طرز تفكري مبارزه كرد؟ قسم مي‌خورم كه اگر اينها در سال 41 و 42 بودند براي رضاي خدا و از  سر حماقت، همان بلايي را بر سر امام مي‌آوردند كه شيخ ابراهيم زنجاني بر سر فضل الله نوري آورد! آيا عدالتخواهي مخالف زي و شان طلبگي است يا سوار شدن به ماشين‌هاي آنچناني و ويراژ دادن در مقابل مردمي كه براي روي كار آمدن اينها شهيد داده‌اند؟ آيا مبارزه بي امان با پديده منحوس زمين خواري مخالف شان روحانيت و امنيت ملي است يا برج و سونا و جكوزي ساختن؟! آيا نبايد به اين قضاوت‌هاي «شريح‌وار» شك نمود؟ چه كساني پشت اين گونه راي‌ها، مخفي شده‌اند؟ منافع چه كساني به خطر افتاده؟ اما آنچه روشن است اينكه مثلث شوم «زر و زور و تزوير» احساس خطر كرده!

&&& دستم به دستش كه نمي‌رسد، لذا از اين راه «خيلي دور، خيلي نزديك» فكرش را مي‌بوسم! سيد حسن نصرالله، شاگرد راستين ولايت، افتخار جهان اسلام! در اين فضاي كثيف و خواب آلود و منافق پرور و مرده، باز هم اين سردار عرب بود كه روحي دوباره به ما مردگان زنده نما بخشيد! براستي كه او «وعده صادق» خداست. و اينك مالك بر در خيمه معاويه رسيده است و مهياي ضربتي كارگر، البته اگر اين بار ساده‌لوحان و مقدس مآبان تيغ بر گلوي امام مالك ننهند و خريت نكنند... اسرائيل به آخر عمر كثيف خود رسيده، و چند سال بيشتر دوام نمي‌آورد، كمتر از يك دهه، كه اين وعده صادق خداست. بايد مهياي آن روز شويم. ما به چشم خويش نابودي اسرائيل را خواهيم ديد. انشاءالله